Waarom ik stopte met kraanwater drinken

waterkristal

Hoe het allemaal begon…

8 jaar geleden – in 2011 – stopte ik met kraanwater drinken. Zoals het een ecologisch bewust persoon betaamt, dronk ik een hele tijd kraanwater. Want daar zou volgens vele bronnen helemaal niets mis mee zijn. Enig probleem, al vrij snel voelde ik dat er iets niet klopte. Het smaakte niet, ik had nog steeds dorst en na verloop van tijd kreeg ik het zelfs niet meer binnen. Ik had niet het gevoel dat dit water mijn lichaam kon zuiveren van de vele gifstoffen die we dagelijks binnen krijgen. Oké, Britafilters dan. De smaak was beter, en ook m’n thee had niet meer zo’n typische kalksmaak. Het duurde echter niet lang, of ook het gefilterde Britawater smaakte me niet meer. Wat was er aan de hand? Wat nu?

De zoektocht naar een betere waterfilter duurde eigenlijk niet zo lang. Ik botste op een lezing over zuiver en vitaal water. De woorden kwamen binnen en ik contacteerde waterconsulente Christine Moens. Zo kwam ik uiteindelijk bij haar thuis terecht en proefde voor de eerste keer het water uit haar ‘waterbronnetje’. Dat was pas een coup de foudre! In eerste instantie was ik sprakeloos. Het was alsof ik voor de eerste keer proefde hoe water hoort te proeven, alsof ik iets oerouds ontdekte. Na wat financiële overwegingen – vooral van m’n man dan – kochten we dit filtersysteem van BestWater op afbetaling. En toen begon ook mijn verhaal als waterconsulente…

Wil je alles weten over water? Kom dan naar de lezing op 30 september in ’t Groente Hart. Klik hier voor alle details

De Belgische waterwet

In de Belgische waterwet zijn een zestigtal parameters opgenomen, waaronder temperatuur, zuurtegraad, calcium, ammonium en nitraat. Die parameters en hun grenswaarde moeten de waterwerken respecteren.

De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) raadt er echter een pak meer aan. Ook de Amerikaanse kankerliga heeft reeds 6,5 miljoen verschillende synthetische stoffen gevonden. Die komen door de industrie in ons milieu en jaarlijks komen er nog eens 1 miljoen bij. Jammer genoeg worden we niet immuun tegen chemicaliën. Integendeel, die onnatuurlijke stoffen worden als boosdoener aangeduid voor de actuele kankerepidemie.

Daarnaast waarschuwen endocrinologen voor de overdaad aan hormonen in ons milieu. Niet alleen doordat vrouwen de anticonceptiepil weer in onze waterkringloop plassen, maar ook doordat plastiek of bestrijdingsmiddelen “pseudo”-oestrogenen bevatten. De Vlaamse Milieumaatschappij bevestigde reeds dat het in onze rivieren wemelt van oestrogeen-achtige stoffen die het geslacht van de vissen beïnvloeden. Welk effect heeft dit op de mens?

Medicijnen

Feit is dat de waterwerken een deel van ons drinkwater uit oppervlaktewater halen en hormonen nog niet op de controlelijst staan. We kunnen de lijn doortrekken voor het hele medicijnkastje: prozac, antibiotica, bloeddrukverlagende middelen,… zelfs tot diep onder de grond worden stoffen aangetroffen uit medicijnen tegen epilepsie. In onze wetgeving vinden we ze echter niet terug.

In 2008 bracht het RIVM (Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (NL)) een rapport uit waarin stond dat de hoeveelheid medicijnen in het drinkwater mogelijk zou toenemen door de toename van medicijngebruik (o.a. door vergrijzing, toename van gebruik van de anticonceptiepil, etc). Dit rapport was gericht op de drinkwaterbedrijven om hen aan te moedigen de hoeveelheid medicijnresten in water te meten. Er zijn maar liefst 1800 verschillende geneesmiddelen in omloop. Het is voor drinkwaterbedrijven praktisch gezien onmogelijk om op alle geneesmiddelen te testen.

Chloor

Het EPA (Environmental Protection Agency) heeft ondubbelzinnig de link gelegd tussen chloor en een hele serie kankers. Chloor verbindt zich in het lichaam met dierlijke vetten tot een deegachtige, kleverige stof die aan de wanden van de slagaders blijft kleven en zo oorzaak nr 1 is van arteriosclerose en hartziekten. Chloor breekt vitamine E af en maakt geen onderscheid tussen goede en slechte bacteriën en beschadigt de darmflora.

Chloor is bacteriedodend, de bacterielijken blijven in het water en in een oxiderend milieu, zoals leidingwater, verwekken deze pyrogenen. Er is ook geconstateerd dat de daarin aanwezige virussen vrijkomen. Al In 1981 wees onderzoek uit dat chloor in water de kans op kanker met 44% verhoogd.

 

Bronnen

De teloorgang van ons drinkwater, door Prof. Dr. Ir. J. Poppe , gepubliceerd in het vakblad Orthofyto nr. 64,  2007

Gif in ons glas? Een volledig dossier over drinkwater. Door Yves Verheyen, Antwerpen : B-Promotion, 1986

Water als bron van vitaliteit. Door arts Roy Martina, 2006

Waarom ik stopte met kraanwater drinken
Getagd op:                    

Geef een reactie

Pin It on Pinterest